Absentia lucis 1.0.13

Η σιωπή και η συστολή των ανθρώπων ας μην εκλαμβάνεται ως δειλία ή ως συνενοχή. Ενδεχομένως αντλούν από τη βεβαιότητα πως η κοινωνία θα επιβιώσει, πρωτίστως μέσα από την αναμέτρηση με τον εαυτό της (άρα και του κάθε πολίτη με τον δικό του εαυτό). Φοβού όμως την ημέρα που η σιωπή θ’ αρχίσει να διαστέλεται και αυτοί οι άνθρωποι θα σηκώσουν το βλέμμα πάνω από τον τοίχο που ορθώνουν οι βεβαιότητές τους.

Φωτό: Α.Π., Εξάρχεια, Αθήνα, Ιανουάριος 2013.

Παράθυρα Λογοτεχνίας για Νέους

Intellectum 10

[

Absentia lucis 1.0.13

People that appear silent or reserved should not be mistaken for cowards or accomplices. Perhaps they feed on the certainty that society will survive, primarily by standing up to itself (thus, by each individual standing up to himself). But, do fear of the day when silence starts expanding and people lift their eyes over the wall raised by their certainties.

Photo: A.P., Exarheia, Athens, January 2013.

Παράθυρα Λογοτεχνίας για Νέους

Intellectum 10

[
Μενού